De officiële lijst
met bestverkochte boeken

Paulien Cornelisse schrijft over taal. Niet over hoe het zou moeten, of hoe verschrikkelijk het is dat er mensen zijn die 'groter als mij' zeggen. Nee. Het gaat over taal zoals die op dit moment gesproken wordt. Dat is soms walgelijk, en soms aandoenlijk. Wat volgens Paulien Cornelisse in ieder geval vaststaat, is dat mensen bíjna nóóit zeggen wat ze bedoelen. ('Als ik even heel eerlijk ben' lijkt de opmaat tot vriendelijk commentaar, maar is meestal de inleiding tot keiharde kritiek onder de gordel).

Veel mensen vinden dat wij ons vooral door het gebruik van taal onderscheiden van de wilde beesten. Paulien Cornelisse ziet taal niet als een teken van civilisatie, maar meer als een voortzetting van omgangsvormen uit de oertijd. We zijn nog steeds bezig elkaar te vlooien en tegen elkaar te gillen, alleen doen we dat nu op een veel ingewikkelder manier. Je hebt ook mensen die niet willen toegeven dat de discussie inmiddels een ruzie aan het worden is. Die zeggen bijvoorbeeld: 'Grappig dat je dat zegt,' terwijl het helemaal niet grappig is.

Bron: Contact
www.pauliencornelisse.nl

'Mam, had jij vroeger een lievelingsknuffel? Welke momenten met mij zou je graag nog eens overdoen? Wat is een van de mooiste dingen die je ooit hebt bereikt?'

Met Mam, vertel eens geef je je moeder een ultiem invulboek cadeau: je geeft aan dat je alles wilt weten over haar herinneringen, dromen en wensen. Door het invullen van de leuke en onverwachte vragen over onderwerpen zoals haar kindertijd, verliefd zijn, moeder worden en de bijzondere band tussen moeder en kind, schrijft je moeder stap voor stap haar levensverhaal. Of maak het nog specialer door het boek samen in te vullen en in gesprek te gaan. Zo ontstaat er een uniek en persoonlijk boek van jullie samen. Als je moeder het boek heeft ingevuld, geeft ze het weer terug aan jou.

Mam, vertel eens werd een ongeëvenaard succes: inmiddels gaat in Nederland de 46ste druk over de toonbank en wordt deze klassieker in zestien landen verkocht. Daarom heeft Mam, vertel eens een nieuw ontwerp gekregen! Een eigentijds design met vrolijk binnenwerk en een rijk stofomslag waarvan de binnenzijde is opgemaakt als prachtig cadeaupapier. Leuk om zo het ingevulde boek weer ingepakt terug te geven aan degene die het je gaf!

Elma van Vliet is bekend geworden met het boek Mam, vertel eens, dat ze maakte voor haar moeder toen die ernstig ziek werd en ze haar nog zoveel wilde vragen. Het werd het eerste in een reeks producten die helpen bij het maken, delen en bewaren van dierbare herinneringen. Elma's boeken en spellen zorgen in de drukke wereld waarin we leven voor écht contact met de mensen om ons heen.

Amsterdam-Noord tijdens de crisisjaren: Roza Dingemans, moeder van een door schulden en alcoholisme getroffen gezin, probeert koste wat kost haar waardigheid te bewaren. Ze ontleent onvermoede trots aan een gerucht over een voorname afkomst en een misgelopen erfenis. Maar is dat mythe, of werkelijkheid?

Op zoek naar de feiten stuit haar kleindochter, de auteur, op een verborgen stuk Nederlandse geschiedenis: haar voorouders blijken te zijn blootgesteld aan een uniek heropvoedingsexperiment in de Drentse nederzetting Veenhuizen. In drie enorme kazernes werden daar vanaf 1823 tienduizenden arme stadsgezinnen door tucht en landarbeid gedrild tot nuttige burgers.

Maar wat begon als een bevlogen project om de armoede in Nederland in twaalf jaar uit te roeien, veranderde al snel in een fuik voor de paupers.

Bron: Balans

Laconiek, herkenbaar, hilarisch en met de nodige zelfspot schrijft Wieke Biesheuvel in Libelle over haar gezin, partner, avontuurlijke reizen en haar afwisselende leven. Maar vooral over wat het betekent om moeder te zijn. Over de wisselende gevoelens die het moederschap met zich meebrengt. Over hoeveel pret ze met haar kinderen had en nog heeft. Over de zorgen die je je als moeder maakt. Ook dat gaat nooit over. Voor deze unieke bloemlezing heeft Wieke een selectie gemaakt uit haar circa duizend columns.

Bron: Uitgeverij De Arbeiderspers

In 1944 trouwde Corrie den Held met Nederlands meest beruchte landverrader: Anton van der Waals. Nooit heeft ze erover willen praten, maar in Oorlogsliefde<\i> doet ze eindelijk een boekje open. Zij hield van hem en ze wasm ervan overtuigd dat hij van haar hield. Zij was nog geen twintig, hij was twaalf jaar ouder en een charmante en vermogende baron die aan de goede kant stond. Dacht zij. Zijn verhalen kon ze niet controleren; het was oorlog. Het was te mooi om waar te zijn, dacht Corrie. Ze had gelijk.
Anton van der Waals leverde talloze verzetslieden aan de Duitse bezetters uit, hij deinsde niet terug voor moord, maar hij zorgde goed voor zijn Corrie. En zij genoot. Tot de twijfel toesloeg en ze het vermoeden kreeg dat hij dubbelspel speelde en misschien een bedrieger, een verrader was. Maar toen kon ze niet meer terug. Sterker nog, ze moest zijn spel meespelen.